Op een kille maandagmiddag in november hurkt Beau van Erven Dorens naast een miniatuurwindmolen in Madurodam. Op een teken van de cameraman staat hij op en legt zijn hand op de molen. “Dit”, zegt hij, terwijl hij indringend in de lens kijkt, “is dé ideale energiebron van Nederland.” Zo gaat het nog een paar keer tot Van Erven Dorens, de cameraman en de regisseur het eens zijn: “Mooi shot, niks meer aan doen!” De kleine filmploeg vertrekt naar de replica van het Binnenhof, waar de volgende take wordt opgenomen. Zo gaat het de hele middag door. Van Erven Dorens betoont zich een onvermoeibaar pleitbezorger voor windenergie. Hij heeft zich verbonden aan Zeekracht en zet zich belangeloos in voor het initiatief van Natuur en Milieu. “Maar”, zegt hij. “Ik steek ook geld in Zeekracht.” Een betere ambassadeur kunnen we niet wensen, toch?